Kaya
We'll make our own adverture

Blog 

2018-02-08

Overtocht Portimao - Porto Santo

[font=Helvetica, Arial, sans-serif]Voor Rowan,[/font]

[font=Helvetica, Arial, sans-serif]We vertrokken zondag tegen het begin van de middag. Het weer zag er goed uit en alle voorraad en tanks waren gevuld. Met weinig wind vertrokken maar dat bleef niet zo. Voorbij Cabo Vincento niks geen mooi lopende oceaandeining en ruime wind, maar halve wind 29 knopen en een super rommelige zee. Wat een ellende zeg! Het donker kwam vroeg en de condities veranderen niet. Ik was bang. Ja ik geef het toe, ik ben een mietje. Gedurende de 9-urige nacht ben ik minstens 3 x doodgegaan, denkend dat de boot in 100000 splinters uiteen zou slaan of de kiel af zou breken. Godzijdank ben ik met de allerliefste man getrouwd. Zo begripvol en lief. ‘Ga maar lekker binnen liggen meisje, daar is het wat rustiger. Ik houd de wacht wel vannacht’. Bezorgd maar toch blij vertrok ik richting mijn bed, waar ik, al stuiterend en het gekraak, gepiep en gebonk negerend, een poging deed om in slaap te komen. Uiteindelijk lukte dat en schrok ik wakker toen het eerste daglicht verscheen. Direct eruit gegaan en mijn lieve kapitein afgelost. Wat ben ik blij dat je de moeite neemt om mij te verlossen van het panische gevoel wat er bij mij ontstaat in de donkere nachten en met ruige zee. En het werkt nog goed ook. Net voor de eerste dageraad start mijn wacht, wat ik heerlijk vind, en jij doet de nacht voor mij.
Deze ochtend is het gelukkig een stuk rustiger. Met zelfvertrouwen pak ik de wacht op, en kan jij, kapot als je bent, even lekker gaan slapen. En wat een verschil ook met de nacht. Emoties wisselen elkaar zo snel af tijdens deze reis. Terwijl ik ’s nachts denk dat mijn laatste uur geslagen heeft, is er bij het ochtendgloren de blijdschap. De zon komt op en doet alle nare herinneringen aan de nacht vergeten, zoals ze de wolken doet verdwijnen met haar zonnestralen en warmte. Ik ben zo blij dat het weer rustig is! Tegen een uur of 1 maak ik je wakker met een kopje koffie, avocado met feta en een gekookt eitje. We gaan lekker! De zee is veranderd in een mooi golvend tapijt en we zeilen lekker door. Ik besluit dat we wel een bad hebben verdiend. We koken water en gaan samen in de kuip, op 4 kilometer diep water, samen in bad! Na zo’n eerste belabberde nacht, knappen we daar wel van op.
De tweede ochtend ben ik op om half 5. Ik maak wat te drinken voor ons en ga in de kuip zitten samen met jou. We kijken naar de sterren en het melkwegstelsel. Je laat me het oplichtende fosfor zien naast de boot. Wat ontzettend mooi! Alsof er vuurvliegjes door het water dansen! Jij gaat aan de welverdiende rust en ondertussen komt de zon bijna op. Ik nestel me in het hoekje onder de buiskap en geniet van wat komen gaat. Mijn gedachten laat ik de vrije loop. De wolken kleuren prachtig in pastelkleuren. Het mooiste lila, zachtblauw en roze kleuren de hemel. Alsof Disney een nieuwe Pixarfilm heeft gemaakt in 3D+ en ik er doorheen vaar. Als ik een kudde witte eenhoorns met dansende roze manen over die wolken had zien galopperen, had het me niet verbaasd.
Je ligt nog lekker te slapen terwijl ik me bedenk dat ik het zo fijn vind dat we dit samen kunnen doen. Ondanks de angst, de verveling (ja echt!) en 24/7 op elkaars lip zitten. We raken zo goed op elkaars ingespeeld en ik ben zo blij met je begrip en geduld op de momenten dat ik het nodig heb. 
Woensdag komen we de dag door met lezen, lachen en pinball spelen op de boordcomputer (waarbij ik je in de tweede ronde met 500000 punten in maak en de topscore behaal
’s avonds zijn we er allebei wel klaar mee. We zijn aan het aftellen. De laatste uren zijn aangebroken en we moeten rustig aandoen om te zorgen dat we met daglicht aankomen. Helaas krijgen we de laatste nacht alsnog een hobbelige zee. En we waren er al helemaal klaar mee… [font=Helvetica, Arial, sans-serif]😒[/font]
Op ons tandvlees lopen we Porto Santo aan. Het ruige landschap verschijnt in de eerste zonnestralen. De marina is al vol dus vermoeid laten we ons anker vallen in de baai. We gaan direct naar bed. In de middag komt er gelukkig alsnog een plekje vrij en kunnen we alsnog de marina in. Even geen zorgen om de boot. Deze marina is gelukkig ook spotgoedkoop. We zijn er![/font]

Admin - 17:03:28 | Een opmerking toevoegen