Kaya
We'll make our own adverture

Blog 

2018-02-08

7 weken Frans Guyana

[font=Helvetica, Arial, sans-serif][ltr][font=Helvetica, Arial, sans-serif]7 weken Frans Guyana alweer, de tijd vliegt als je lol hebt! Ik ga proberen om jullie mee te nemen in de afgelopen 7 weken.[/font][/ltr][/font]
[font=Helvetica, Arial, sans-serif][ltr][font=Helvetica, Arial, sans-serif]Het wordt wel weer eens tijd om een blog te schrijven over dit mooie, ruige en groene land. Er komen in totaal maar 100.000 toeristen naar Frans Guyana per jaar en het land is dan ook totaal niet ingericht op het toerisme. Ook komen er nauwelijks zeilboten, wat voor ons een reden was om juist wel hierheen te gaan. Na onze aankomst op Iles de Salut, werden we uitgenodigd om bij de kapitein van La Hulotte te komen eten. Daar aangekomen maakten we kennis met de buren, Sarah en Martin en na een heerlijke maaltijd werden we nog thuisgebracht ook. We wisten van tevoren dat het soms lastig is om in Frans Guyana zaken te regelen of vooral, om ergens te komen, zeker als de Franse taal je niet vertrouwd is. Gelukkig hebben we gedurende onze reis de Franse taal in ieder geval een beetje beter onder de knie gekregen en met het Engels van andere mensen en ons Frans, komen we er wel. Maar dankzij de mensen die we leerden kennen in Kourou werd alles wel een stuk gemakkelijker. Terwijl we op de eilanden waren hadden we al gehoord van een paar mensen uit Cayenne dat, als je in Frans Guyana bent, je absoluut in een carbet moest gaan slapen. Dit is een plek (soms gratis en soms niet) waar je midden in de jungle in een hangmat buiten kan slapen. We besloten dan ook om het eerste weekend na onze aankomst in Kourou een auto te huren en een nachtje in een carbet te gaan slapen. Op zaterdagochtend haalden we de auto op en besloten we naar Cayenne te gaan. We kochten er onze hangmatten en onze, iets te kleine muggennetten, en terwijl we aan het lunchen waren belden Martin en Sarah om te vragen of we mee gingen voor een hike op Montagne d’Sines. Dus we staakten ons verdere bezoek aan Cayenne en reden terug naar Kourou. [/font][/ltr][/font]
[font=Helvetica, Arial, sans-serif][ltr][font=Helvetica, Arial, sans-serif]Na een flinke klim kwamen we boven op de berg waar we een prachtig uitzicht hadden op de zee, de eilanden, Kourou en het Ariane Space Center. Tijdens de afdaling stak er ineens een slang de weg over. Een andere voorbijganger vertelde ons dat dit de meest giftige slang van Frans Guyana was, een lanspuntslang. Gelukkig zag ik ‘m op tijd.[/font][/ltr][/font]
[font=Helvetica, Arial, sans-serif][ltr][font=Helvetica, Arial, sans-serif]De volgende dag pakten we onze spullen en gingen we richting de carbet Auberge du Mahury. We werden opgepikt bij de rivier door een zogenaamde ‘piroque’ die ons naar de carbet bracht. We kwamen aan op een prachtig groen en rustig plekje aan het water. S’avonds kregen we een heerlijke maaltijd en daarna was het tijd voor onze eerste nacht in onze hangmatten. De volgende ochtend opende ik mijn ogen en vroeg aan Rowan, terwijl ik nog heerlijk in mijn hangmat lag, of hij lekker had geslapen…. Dat bleek niet helemaal het geval… Zoals ik al aangaf hadden we iets te kleine muggennetjes, maar we konden ze dichtknopen terwijl we zelf in onze hangmat lagen, dus we dachten dat het wel goed zou komen… Omdat we boven het water sliepen waren er alleen blijkbaar heel veel en hele grote sterke muggen want ze hadden het voor elkaar gekregen om door het muggennet, en door onze dikke hangmat, en dan vooral in Rowan z’n achterwerk te prikken! Het leken de Rocky Mountains wel de volgende ochtend. Hij had een manchete gekregen van Martin (want die heb je nodig in de woeste jungle ;-) ), alleen die heeft hij daar vooral gebruikt om z’n rug te krabben.[/font][/ltr][/font]
[font=Helvetica, Arial, sans-serif][ltr][font=Helvetica, Arial, sans-serif]Na ons weekendje weg was het tijd om de scheepskas een beetje aan te vullen. Het internet was erg belabberd op de boot, maar gelukkig mocht ik bij Martin en Sarah in huis om te kunnen werken. Als Martin vrij was ging Rowan met hem vissen en ik lunchte elke middag samen met Sarah tijdens haar lunchpauze. En na het werk was het meestal tijd voor ‘La Chouffe’. Zo hebben we bijna 3 weken samen doorgebracht, met vele gezellige, en vaak iets te late, avonden. Lieve lieve Martin en Sarah, bedankt voor jullie gastvrijheid en vriendschap die we in deze korte periode hebben opgebouwd. Zodra jullie in Parijs zijn, komen we jullie opzoeken. Chers Martin et Sarah, merci pour votre hospitalité et votre amitié que nous avons accumulées au cours de cette courte période. Dès que vous serez à Paris, nous viendrons vous voir. We will meet again somewhere in te world![/font][/ltr][/font]

[font=Helvetica, Arial, sans-serif][ltr][font=Helvetica, Arial, sans-serif]In de laatste week nam Martin ons ook mee naar Kaw. Dit is een erg mooi natuurgebied in het NO van Frans Guyana. Na een tocht van 3 uur in de auto, kwamen we aan bij een omgevallen boom. In eerste instantie dachten we dat we een afslag hadden gemist, omdat we een auto de andere kant op hadden zien rijden maar het bleek dat de boom blijkbaar in de laatste 5 minuten omgevallen was. Achter ons reden een aantal bewoners van Kaw erbij en er zat niets anders op dan de manchete te pakken en de boom aan mootjes te hakken… Het is alleen uiteraard hardhout hier, dus het kostte wat moeite, maar in de stromende regen lukte het de mannen om de weg weer vrij te maken. Daarna namen we de boot naar deze kleine community. In Kaw wonen ongeveer 40 mensen en er is 1 school voor alle kinderen omdat het zo afgelegen ligt. We dronken er een kleine Ti Punch bij een dame die oorspronkelijk uit Suriname kwam en we konden dan ook voor het eerst in lange tijd Nederlands praten.[/font][/ltr][/font]

[font=Helvetica, Arial, sans-serif][ltr][font=Helvetica, Arial, sans-serif]Net voor ons laatste weekend in Kourou, arriveerden Mo en Mattis ook in Kourou. We hadden dit Engelse stel leren kennen in Santa Cruz in Tenerife, en ook zij hadden ondertussen de Atlantische Oceaan overgestoken met hun Contessa 32.[/font][/ltr][/font]
[font=Helvetica, Arial, sans-serif][ltr][font=Helvetica, Arial, sans-serif]De dag van hun aankomst was ook de lancering van de Ariane 5. In Kourou bevind zich het Franse Space Center, en met de Ariane 5 werden die dag 2 satellieten de ruimte ingestuurd. Vanaf het strand zagen we hoe het ineens licht werd en de Ariane vlak langs de volle maan de ruimte in schoot. Erg bijzonder om mee te maken.[/font][/ltr][/font]

[font=Helvetica, Arial, sans-serif][ltr][font=Helvetica, Arial, sans-serif]Het laatste weekend vierden we carnaval in Kourou en namen we afscheid van Martin en Sarah. Tijd om weer verder te gaan.[/font][/ltr][/font]

[font=Helvetica, Arial, sans-serif][ltr][font=Helvetica, Arial, sans-serif]We besloten om eerst weer naar Iles de Salut te gaan. Het is er prachtig en we wilden wel weer even zwemmen en genieten van de mooie natuur. Toen we aankwamen bleek er ook een Nederlandse boot te liggen die die ochtend waren aangekomen na hun oversteek vanuit de Kaapverden en Mo en Mattis waren daar ook. We besloten om samen op te varen naar Saint Laurent du Maroni. S’avonds om 10 uur gingen we anker op. Na een uur of drie tegen de golven inhakken op de motor om uit de ondiepten te komen konden we, onder de volle maan, de zeilen hijsen en voeren we halve wind richting de volgende stop. Helaas werd het ook mijn eerste keer van zeeziekte. Door de korte golfslag werd het voor mij een nachtje met je ogen dicht op de bank liggen. Tegen de ochtend trok ik weer een beetje bij en kon Rowan even gaan liggen. Het werd een zeer vlotte tocht! We hadden minstens 2 knopen stroom mee en halve wind zeilend, liepen we het grootste deel van de tijd 8 a 9 knopen! De volgende ochtend terwijl we aankwamen bij de Maroni rivier, kwam ook Jingo weer in zicht, en samen voeren we de rivier op. We besloten eerst een nachtje op de Coswijne Creek door te brengen voordat we naar Saint Laurent gingen. Wat een rust en wat een stilte. Heerlijk! De volgende ochtend werden we wakker en leek het er eerst even op dat de Jingo vertrokken was… maar wacht eens… ze liggen achter ons in plaats van voor ons! Ondanks dat wij een heerlijke nacht hadden, bleek ons anker 300 meter te hebben gekrabt! We hadden niets gemerkt en Karma was ons goed gezind blijkbaar want we lagen recht in lijn met de Jingo en we hebben elkaar niet geraakt en onze ankers zijn ook niet in elkaar terecht gekomen. Pfieuw![/font][/ltr][/font]
[font=Helvetica, Arial, sans-serif][ltr][font=Helvetica, Arial, sans-serif]We besloten anker op te gaan en via Creek Coswijne naar Creek de Vaches te varen om zo in Saint Laurent uit te komen. De Jingo steekt een stuk minder diep dan wij dus zij gingen voorop. [/font][/ltr][/font]
[font=Helvetica, Arial, sans-serif][ltr][font=Helvetica, Arial, sans-serif]Doordat het springtij was, was het extra laag water en op een gegeven moment konden we niet meer verder. De Jingo besloot te wachten tot hoog water, maar omdat wij veel dieper staken besloten we terug te gaan. We hadden nog genoeg tijd om niet teveel stroming tegen te krijgen en zodra we weer op de Maroni waren zouden we stroom mee hebben. Uiteindelijk lieten we om 19:30 ons anker vallen in Saint-Laurent du Maroni. Doordat dit stadje grenst aan Suriname voelt het heel anders aan dan Kourou. Daar wonen vooral expats die o.a. ook voor het Space Center werken. We hadden al begrepen dat dit meer het wilde westen was, en dat bleek het ook onmiddellijk te zijn. Veel piroques die, in het donker, zonder verlichting keihard over het water scheuren. De mensen doen de boodschappen in Suriname waar het veel goedkoper is, en er wordt uiteraard ook veel gesmokkeld. Officieel moet je een toeristenvisum hebben om naar de overkant te gaan, maar er is erg weinig controle. Er zijn ook zoveel piroques dat dat bijna niet te doen is, en de gendarmerie doet niet veel meer dan het aanzien. [/font][/ltr][/font]
[font=Helvetica, Arial, sans-serif][ltr][font=Helvetica, Arial, sans-serif]We hadden met Mo en Mattis afgesproken om de zondag van aankomst met hun in een carbet te gaan slapen. Ze hadden dat nog niet gedaan, en eigenlijk moet je dat wel gedaan hebben als je in Frans Guyana bent. Ze hadden er 1 uitgezocht en gelukkig was David, de eigenaar van de marina in SLM zo vriendelijk om ons een lift te geven. Het boekje gaf aan dat het een kilometer of 6 van SLM was, dus we dachten dat we wel konden lopen. David gaf aan dat het bijna 15 kilometer was dus dat hij ons een kleine tour door SLM zou geven en ons ook nog eens af te zetten bij de carbet. Superfijn! Ferme C + A bleek diep in het regenwoud te liggen. Op de open plek lag hun houten huis met een buiten keuken en in de tuin verbouwden Claudine en Arnoud allerlei fruit en groenten. Deze kleine, groene vallei lag ook nog eens aan een mooie heldere kreek, waar we konden afkoelen en badderen onder het groene bladerdak en met de geluiden van de jungle in je oren. Deze keer sliepen we gewoon in een bed en er waren hier ook aanzienlijk minder muggen dus dat was fijn.[/font][/ltr][/font]

[font=Helvetica, Arial, sans-serif][ltr][font=Helvetica, Arial, sans-serif]Martin’s zusje woont in SLM en die hadden we al leren kennen in Kourou en na een dag of 3 besloten we samen met haar naar de overkant te gaan voor 2 euro in een piroque. Super illegaal maar ze deed het wel vaker, dus tijd voor een beetje avontuur! Bij de piroques aangekomen is het een drukte van jewelste. Iedereen wil je in z’n piroque naar de overkant brengen! Gelukkig hadden we Camille die Frans is, dus dat maakt het wat makkelijker om door de chaos heen te komen. In een minuut of 6 waren we ineens in Suriname! Mijn talenknobbel raakte acuut helemaal van slag. Ineens konden we Nederlands spreken. En als je dan ook nog Engels en Frans spreekt met Camille, moesten we wel even omschakelen. Uiteraard konden we er heerlijk eten en we kijken dan ook erg uit om volgende week door te gaan richting Suriname. We hebben gelukkig geen haast en kunnen overal zo lang blijven als we willen. Eind april gaat de boot uit het water in Trinidad voor het broodnodige onderhoud en 15 mei vliegen we naar Nederland voor een paar maanden tijdens het orkaanseizoen om de scheepkas aan te vullen. Ook voor Suriname en Tobago hebben we dus nog alle tijd! [/font][/ltr][/font]

Admin - 17:29:46 | Een opmerking toevoegen

Opmerking toevoegen

Fill out the form below to add your own comments